В матче 23 тура чемпионата Беларуси среди команд второй лиги НФК "Крумкачы" на своем поле уступил "Руху" (0:1). Предлагаем вашему вниманию видеообзор поединка.

Вядомы беларускi пiсьменнiк i наш заўзятар Альгерд Бахарэвiч завiтаў на гульню «Крумкачоў» i распавёў аб тым, як гэта было.

«Увайшоў Крумкач паважны, бы мінулага жаўнер,

Старадаўні князь пярнаты, крочыў у мае пенаты,

Як усе арыстакраты, не пазбаўлены манер...

Але я не пра паэзію. Я пра сёньняшні футбол.

Пасьля нядаўняга вялікага інтэрвію «Трыбуне» «Крумкачы» даведаліся пра маю да іх заўзятарскую прыхільнасьць і запрасілі на сёньняшнюю хатнюю гульню супраць берасьцейскага «Руху». Не пагадзіцца было немагчыма, пагатоў сустрэча чакалася прынцыповая, у двубоі сышліся лідары другой лігі. І паехаў я на вуліцу манаха Бэртольда Шварца (то бок Сямашкі) – з тым прыемным адчуваньнем далучанасьці да цуду, якое можа даць толькі футбол.

Упершыню ў жыцьці мая фізыяномія і ўрыўкі з інтэрвію трапілі не ў анталёгію, зборнік або часопіс, а ў праграмку футбольнага матча. Што ж, праграмка па сваёй сутнасьці таксама кніжка. Паліцыя была на дзіва карэктнай, чарга па каву – бясконцай, а атмасфэра на трыбунах такая гарачая, што нават у мяне, змрочнага і нуднага мэлянхоліка, уключыліся патаемныя ўнутраныя парагенэратары. А яшчэ ў перапынку адзін з заўзятараў «крумак» падараваў мне свой «намолены» клюбны шалік, а яшчэ былі імправізаваныя фотасэсіі, а яшчэ я пабачыў на стадыёне нямала знаёмых твараў – пераважна зьдзіўленых. Чамусьці я, колішні ганзэйскі жыхар і аматар піратаў з «Санкт-Паўлі», не асацыяваўся ў людзей з «Крумкачамі».

Што ўразіла? Рэдкая еднасьць гульцоў і заўзятараў. На 90 адсоткаў беларускамоўныя крычалкі і песьні. Самаадданасьць кожнага «Крумкача» на полі – ну вось люблю я (што ў мастацтве, што ў спорце – у любым супрацьстаяньні), калі людзі на сваім месцы, калі яны апантаныя тым, што робяць і гатовыя біцца да апошняга. Энэргетыка. Рознасьць і разнастайнасьць. Нейкая такая добрая, ліхая, але прытомная атмасфэра на трыбунах. А вы кажаце: другая ліга... Чаму «Крумкачы»? Таму што Менск. Таму што шчыра. Таму што не мэйнстрым. Таму што да канца. Таму што па-беларуску. І проста: патаму што.

Што да гульні... Ну так, саступілі 0:1. На мой вялікі пісьменьніцкі жаль. Не здаваліся. Ціснулі. У другім тайме ў нейкі момант толькі штанга ўратавала гасьцей. Былі пытаньні да судзьдзі (на Сямашкі зусім недалёка дзяржаўны «дом правасудзьдзя» – мабыць, арбітр ім і натхняўся). Жоўтую картку за зацягваньне часу трэба даваць не тады, калі цябе пра гэта просіць увесь стадыён (угаварылі!), а адразу. За некалькі хвілін да канца ледзь на полі не распачалася бойка, а пасьля фінальнага сьвістка – яшчэ адна. Жарсьці. Карацей, абавязкова пайду яшчэ. А на бальбуце, дарэчы, «крумкач» – kronkuta».

Дзякуй за сустрэчу, спадар Альгерд! Будзем рады пабачыць вас на наступных гульнях! 

Фота: Юлiанна Рыпiнская.

Молодой голкипер «Крумкачоў» Владимир Лойко рассказал, что не ожидал выхода на замену в воскресном матче с «Рухом» (0:1).

— Не тяжело было входить в игру в таком матче?

— В первую очередь это было неожиданно — я значился лишь третьим вратарем. Но тренеры планировали во втором тайме выпустить на поле еще одного опытного игрока вместо молодого (Игоря Макарова вместо Дениса Лукашева — Прим.), а по правилам второй лиги на поле должны находиться два лимитчика (игрока 1997 г.р. и младше — Прим.), поэтому я и вступил в игру вместо Антона Шунто.

— Ну и как чувствовал себя в таком важном сражении?

— Волновался, конечно. В первый раз входил в такую игру, пришло много зрителей.

— Чего для победы не хватило?

— Забитых мячей, хотя и моменты были и вратарь соперников иногда ошибался. Фортуна была не на нашей стороне. 

 Защитник «Крумкачоў» Владимир Шибеко прокомментировал итоги матча с «Рухом» (0:1), отметив, что встречались команды, достойные друг друга. 

– У команды был запредельный настрой на эту игру. Может он как-то и помешал, немного сковывал?

– Нет, я думаю не в этом дело – сто процентов. Настрой, наоборот, всегда помогает. Чуть-чуть не хватило мастерства, где-то везения.

– Встречались две равные команды?

– Однозначно. Не зря ведь занимают две первые строки в таблице  с большим отрывом. Думаю, и в первой лиге не затеряются.

– Но моментов у «Крумкачоў» было больше...

– Это да. В первом тайме и Дима Гахария бил, и Джок [Сергей Кошель – прим.] мог исполнить, и во втором мяч по вратарской соперника катался. Чуть-чуть не повезло.

Фото: Юлианна Рипинская